3 . اجازه به سيّد محمّد باقر مشهدي : سيّد محمّد باقر مشهدي يكى ديگر از تلامذهء مير است كه مدّتها توفيق حضور در جلسات درس وى را داشته واز خرمنش خوشه‌ها چيده . مير در سال 1034 ه . ق اجازهء نسبتا مفصّلى براي أو مىنگارد . در متن اين اجازه شاگرد خويش را به علم وتقوا مىستايد وبه كتابهايى كه نزد أو فرا گرفته تصريح مىكند . « 1 » 4 . اجازه به عبد المطلب طالقانى : اجازه‌اى است به يكى از شاگردان خود به نام عبد المطلب طالقانى كه مدّتها از محضرش تلمّذ كرده ؛ در پايان اين اجازه‌نامه ، مير از شاگرد خود مىخواهد كه أو را در دعاهاى خويش فراموش نكند . 5 . اجازه به محمّد گنابادى : اجازه‌اى است به يكى از شاگردانش موسوم به شيخ محمّد خراساني گنابادى . گنابادى پس از كسب اجازه از محضر أستاذ ، نسخه‌اى را از روى كتاب شرعة التسمية - به خطّ مؤلّف - استنساخ كرد وسپس آن را نزد أستاذ قرائت نمود . مير دو اجازه : يكى در آغاز وديگرى در پايان كتاب نوشت . « 2 » 6 . اجازه به ميرزا شاهرخ بيگا : ميرزا شاهرخ بيگاى وزير ، نسخه‌اى از صحيفهء مكرّمهء سجّاديه - مشتمل بر حواشي وتعليقات مير - را نزد أو قرائت كرد . پس از آن مير به خطّ خود اجازه‌اى بر روى همان نسخه نگاشت . « 3 » 7 . اجازه به يكى از شاگردان : مير در سال 1024 ه . ق براي يكى از شاگردانش كه كتاب السبع الشداد را استنساخ كرده ودر محضرش بازخوانده بود ، اجازهء مختصرى بر پشت همان نسخه نگاشته است . « 4 » 8 . اجازه به معصوم : مصنّف در صفحات پايانى يكى از نسخه‌هاى كتاب عيون المسائل - كه در متن اجازه ، آن را الخلعية ناميده است - اجازهء مختصرى براي كاتب - كه نسخه را بعد از كتابت در محضر أستاذ قرائت كرده - نگاشته است .

--> ( 1 ) . ر . ك : ميراث اسلامى إيران ، دفتر چهارم ، ص 70 . ( 2 ) . ر . ك : الذريعة ، ج 13 ، ص 194 وج 14 صص 178 - 179 . ( 3 ) . ر . ك : الذريعة ، ج 1 ، ص 160 . ( 4 ) . منبع پيشين .